Thurston Moore geeft noise- en jazzlessen


De leden van Sonic Youth zitten niet stil. Was Kim Gordon onlangs nog live te zien en bracht Lee Ranaldo een soloalbum uit, ook Thurston Moore is bijzonder actief. Eind vorig jaar was Moore nog in Nederland om werk te spelen van zijn laatste soloplaat Demolished thoughts, een voor zijn doen ingetogen album met veel akoestische nummers en strijkersarrangementen van Beck. Op 23 en 24 maart speelde hij in Rotterdam (Worm) en Amsterdam (Occii) samen met drummer John Moloney hele andere muziek. Ik zag het duo in een goed gevuld Occii. Moore begon op twaalfsnarige gitaar en Moloney (gestoken in een Dead Moon t-shirt) drumde zachtjes mee. Snel werd duidelijk dat je ook met een akoestische gitaar flink wat noise kan creëren. Moore weet hoe je zoiets aanpakt. Het is een demonstructie improviseren op hoog niveau. Net alsof het lijkt dat er geen uitweg meer is uit het labyrint van kronkelende geluidsgolven keert hij weer terug naar het rustige begin. Op elektrische gitaar krijgen we dezelfde aanpak te horen, maar nog subtieler. Feedback, snelle loopjes en gierende tonen schieten door de zaal. Moloney houdt het amper bij. Moore onderbreekt deze masteclass door ineens een stapel LP’s tevoorschijn te halen. Hij laat ze een voor een aan ons zien. Wat blijkt? Het zijn jazzalbums uit de collectie van Hans Dulfer. Thurston noemt elke artiest: Dexter Gordon, John Coltrane (Dial Africa). Sonny Rollins (In Paris), Yusef Lateef, Fats Navarro, Max Roach. Een mooi staaltje improvisatie en enthousiasme van een muziekliefhebber. Inclusief de toegift op akoestische gitaar duurt het optreden nog geen drie kwartier, maar dat is ruim voldoende. Zoveel energie moet je niet uitsmeren, maar zo krachtig mogelijk samenballen.

MP3    Thurston Moore – Illuminine

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.