Fascinerend nieuw werk van The Middle East


Soms is recenseren gewoon hard werk. Zo maakt The Middle East het me flink moeilijk met hun nieuwe album met de prachtige titel I Want That You Are Always Happy.
Ik heb de CD misschien wel vijf keer gedraaid om een beetje grip te krijgen op wat de Australische band te bieden heeft op het album.
De band maakt het de luisteraar en de recensent namelijk niet makkelijk. Het album neemt ruim een uur in beslag en gedurende dat uur neem The Middle East je mee van Tom Waits- achtige somberheid tot feestelijke indie-folk a la The Head and the Heart.
Het album start met de sombere en ingetogen songs Black Death 1349 en My Grandmother was Pearl Hall.
In I Go To See Janey, Jesus Came To My Birthday Party en Bloody Unknown schakelt de band over op wat rijkere instrumentatie en mooie harmonieën en horen we iets terug van wat het debuut The Recordings of The Middle East zo de moeite waard maakte.
Maar daarna wordt de sfeer van het album weer meer introspectief met Very Many en het Birthday Party-achtige Mount Morgan.
Dan’s Silverleaf en Hunger Song hebben dan weer meer conventionele songstructuren.
Alles lijkt bij elkaar te komen in het tien minuten durende ‘pièce de résistance’ Deep Water dat in zijn weidsheid herinneringen oproept aan het werk van de Triffids of Died Pretty.
De band zet de luisteraar wel aan het werk. Maar dat harde werk levert veel fraais op.
Aanrader.

MP3 The Middle East – Deep Water

Het Midden Oosten in Nijmegen


Het is half juli en het concertseizoen is nu echt afgelopen, op een enkele laatste stuiptrekking na.
Voor live muziek ben je nu echt aangewezen op de festivals. En die zijn er volop, van groot tot klein.
Van Lowlands tot Parelpop in Losser en van MiniRok tot het Dunya Festival.
Deze week barst in Nijmegen De Affaire los.
In de schaduw van de Vierdaagse kun je in Nijmegen terecht voor een hele reeks leuke bands.
Zo is het festival erin geslaagd om voor zaterdag 17 juli interessante acts als The Antlers en Los Campesinos op de affiche te krijgen.
Ook zondag 18 juli lijkt een mooie dag voor muziekliefhebbers te worden.
Overdag zijn daar niet alleen I Am Oak en de Belgische Isbells in Nijmegen te zien, maar ook The Middle East.
De band lijkt non-stop te touren en is hard bezig een goede live-reputatie op te bouwen.
Het debuut The Recordings of The Middle East is prachtig. Op het album kom je sporen tegen van Beirut en Andrew Bird, maar de band heeft uiteindelijk een volledig eigen geluid.
De Australische band maakt muziek met een heerlijke sfeer die je misschien nog het best als ‘chamber folk’ zou kunnen omschrijven. Jammer dat het zo’n lelijk woord is.
The Middle East is warm aanbevolen voor fans van Fleet Foxes, Bon Iver en Iron And Wine
Laten we hopen dat ze tussen de optredens door ook nog tijd hebben om aan nieuw materiaal te werken.
En alsof dat niet genoeg is kun je zondag 18 juli ’s-avonds gewoon naar Ekko om daar Adam Green aan het werk te zien.
De Affaire is overigens gratis te bezoeken.

MP3 The Middle East – The Darkest Side

Ketelmuziek zit even in Texas


Morgen vlieg ik naar Austin, Texas en op woensdag 17 maart zal daar het muzikale deel van het SXSW-festival losbarsten.
Dit jaar staan er zo´n 1800 acts geprogrammeerd tijdens het festival, dat vier dagen duurt.
Naast het officiële programma kun je nog eens honderden acts zien tijdens day-parties en parallelle festivalletjes.
Austin, Texas is de onbetwiste ´live music capital of the world´en tijdens SXSW doet de stad daar nog een schepje bovenop.
Er staan opvallend veel grote namen op het programma dit jaar. John Hiatt en Suzanne Vega zijn er, maar ook Spoon, de Band of Horses. Scissor Sisters en Smokey Robinson.
Ik zoek mijn eigen weg door het programma en laat de grote namen over het algemeen links liggen.
Acts waar ik erg naar uitkijk zijn Mountain Man, The Unthanks, Darren Hanlon, Sharon van Etten en de Mynabirds.
Er is een opvallend grote Nederlandse delegatie dit jaar en als het programma het even toelaat zal ik zeker mijn neus laten zien bij de John Deer Mowing Club en Lucky Fonz.
SXSW is dé plek om nieuwe bands te ontdekken. Dit jaar verwacht ik vooral veel van The Middle East, een Australische band die nu al de nieuwe Bowerbirds wordt genoemd.
En ik verwacht ook zeker dat The Magic Kids zich tijdens het festival in de kijker gaan spelen.
De Magic Kids komen uit Memphis en hebben onlangs een contract getekend bij True Panther, een sub-label van Matador. De Kids wacht een gouden toekomst.
De komende twee weken kun je hier alles lezen over de ontdekkingen, teleurstellingen en vaste waarden van SXSW 2010.

MP 3 The Magic Kids – Hey Boy