Concerten in Londen (3): Cargo


Zondagochtend 18 november is het guur weer in Londen. Er staat een harde snijdende wind dus is het een dag om binnen door te brengen. The Wire heeft opnieuw een veelbelovend programma samengesteld van experimentele muziek uit de noise en folkhoek. Plaats van handeling is Cargo, op enkele minuten lopen van Old Street tube station. In deze buurt zijn veel galerieën gevestigd, zoals de gerenommeerde White Cube in Hoxton Square. Cargo is een restaurant en bar met een zaal waar ongestoord herrie kan worden gemaakt. Ik blijk aan de vroege kant te zijn om drie uur, want de deuren van de zaal gaan om 4 pm open en de eerste band treedt pas op om 5.45 pm. Wat te doen? Tijd genoeg voor een bezoek aan Tate Modern om naar de lange scheur in de vloer van de grote turbinehal te kijken en daarna wat te eten in Cargo. De bands die spelen verdienen alvast een prijs voor hun bizarre namen: Weyes Bluhd (spreek uit als wise blood), Polly Shang Kuan Band, Axolotl, Birds Of Delay, Värd Ov Ard’s Exquisite Corpse en Talibam! De laatste naam is ontleend aan een krantenkop in de tijd dat de Amerikanen de Taliban in Afghanistan bombardeerden. Het zijn typisch bands die vooral op de underground podia staan, zoals Worm in Rotterdam en Helbaard in Den Haag. In Londen is het allemaal ruimer opgezet en komt er wat meer publiek op af, ruim 100 bezoekers. De prijs is zeer schappelijk: voor 8 pond zie je zeven bands. Drones en noise voeren de boventoon, maar steeds met andere instrumenten en apparaten dus gevarieerd is het wel. Niet alles is even boeiend, maar de optredens duren niet langer dan een half uur, dus daar is overheen te komen. Indruk maken de drie vrouwen van The Polly Shang Kuan Band met vogelgeluiden, fluitjes en zang bovenop een trage elektronische geluidsstroom. Opvallend bij Exquisite Corpse is dat vier bandleden op de grond zitten en dat het vijfde lid links van het podium achter zijn laptop staat. Ook hier droneachtige klanken, niet onaardig. Bij Axolotl is slechts één man, Karl Bauer, verantwoordelijk voor een korte noise demonstratie. Hij maakt gebruik van een percussieschaal met contactmicrofoon en een viool. Goed gedaan. Voor de nodige afwisseling zorgde het duo Talibam! uit Brooklyn, New York. Een hyperactieve drummer, Kevin Shea (Animal uit The Muppet Show is er niets bij) en een wilde keyboardman (Matt Mottel) doen hun best om zo veel mogelijk nummers te spelen. Dat lukt vrij aardig, denk aan een kruising tussen Lightning Bolt en The Dave Howard Singers (wie kent ze nog? Stuff me in your blender misschien?). Hun cover van Smoke on the water is erg grappig. Later op de avond speelt drummer Kevin, nu gestoken in pak en zonder bril, in de caféruimte vrolijk door, samen met een ook in pak gestoken man die oude hits probeert te zingen, zoals Earth angel van The Penguins. Veel gespring en gerol over de grond, rock and roll in praktijk gebracht. Zeer vermakelijk. Sommige van de artiesten staan 7 december op het podium van Helbaard: Natalie Mering aka Weyes Bluhd, Heatsick (Stephen Warwick van Birds Of Delay) en Axolotl. Ook te zien in Amsterdam (occii) op de 9 en in Tilburg op de 10e . Ik heb mij de afgelopen dagen lang genoeg in de Londense underground begeven, dus het is weer tijd om de grens over te steken voor een bezoek aan Crossing Border in Den Haag.