The art of Loren Connors


Het gitaarspel van Loren Mazzacane Connors wordt door Craig Colorusso als volgt omschreven: “His guitar playing breathes like a reed player. There is an element of decay. His chords don’t just stop making sound, they drip away like paint down the wall”. Daar voeg ik aan toe dat zijn muziek klinkt als de soundtrack bij een film die zich in de woestijn afspeelt of in mistige landschappen. Zijn vele albums zijn slechts in beperkte oplagen verschenen, vandaar dat zijn bekendheid waarschijnlijk beperkt is gebleven tot een kleine groep liefhebbers. Hiertoe behoren zeker de vijf gitaristen die op de deze maand verschenen tribute cdr The art of Loren Connors zijn te horen. Er staan 11 bijdragen op die samen een staalkaart vormen van de sferen die de muziek van Loren Connors weet op te roepen. Geen covers dus, maar interpretaties van zijn gitaarspel zonder dat het uitdraait op zwakke imitaties, integendeel. Anthony Lavaud, Sander Wildeboer en Craig Colorusso nemen de meer introspectieve kant voor hun rekening met subtiel, helder en soms bluesy gitaarspel zonder fratsen. Andy Gilmore en Joe Tunis zorgen voor het ruigere werk in twee uitgesponnen stukken die mooi dreigend klinken. Kortom, een gevarieerd album dat uitnodigt tot vaker luisteren. De cdr is uitgebracht door Sander Wildeboer op zijn h-p imprint label. Net als de vorige releases is het artwork uiterst verzorgd, ditmaal een getekend portret van Loren Connors op paperback formaat door Laurens Karsten, gestoken in een plastic hoesje. De oplage is gelimiteerd, dus wees er snel bij.