Seasons they change: oude en nieuwe "psychedelische" folk


Na Rob Young’s Electric Eden heb ik het iets minder dikke boek Seasons they change van Jeanette Leech over ‘acid and psychedelic folk’ gelezen. Er is overlap met Young ‘s boek als het gaat om de Britse folk, maar dat is geen bezwaar, omdat Leech ook veel aandacht besteedt aan Amerikaanse en Europese artiesten die zij onder de noemer psychedelische folk schaart. Het boek biedt een fascinerend en veelzijdig overzicht van op avontuur ingestelde folkartiesten in de periode die loopt van circa 1965 (Holy Modal Rounders, Donovan, Fairport Convention) tot nu (Devendra Banhart en Joanna Newsom, om de bekendste namen te noemen). Rode draad is de opkomst van een subgenre binnen de folk dat eind jaren zestig en begin jaren zeventig populair werd, om daarna grotendeels weer ondergronds te gaan en pas in de jaren negentig opnieuw in de belangstelling kwam te staan. In het afgelopen decennium is een enorme diversiteit binnen het genre zichtbaar geworden, onder meer door publicaties in het blad The Wire. Bands als Sunburned hand Of The Man, Matt Valentine’s Tower Recordings en MV & EE, Pelt en Charalambides werden enthousiast besproken (“the new weird America”). Deze en andere bands speelden regelmatig op festivals in België (Kraak) en Schotland (Instal, Le Weekend) en niet te vergeten op Dwars festivals van de VPRO. Ook Devendra Banhart en Joanna Newsom komen aan bod. Seasons they change is meer een gedegen naslagwerk dan een leesboek, omdat Leech elke folkartiest uit haar platencollectie lijkt te willen behandelen, wat tot een hoge informatiedichtheid leidt. Artiesten die vanaf de jaren negentig actief zijn komen bij haar ruimschoots aan bod, zoals David Tibet’s Current 93 (zijn Thunder perfect mind zag ik ooit in een Duitse platenzaak in de bak met dark ambient: what’s in a name), Tuung (elektronica en folk), The Memory Band, Espers, Jack Rose en Finse folk (Islaja en andere artiesten op het Fonal label). Ook Alasdair Roberts, Trembling Bells en Sharron Krauss, allen al eerder door ketelmuziek besproken, ontbreken niet. Zelfs Nederland wordt niet overgeslagen: Elly en Rikkert krijgen een vermelding met hun plaat Maarten en het witte paard uit 1973. En ik was verrast door de aanwezigheid van zangeres Sonja Kristina, bekend van de jaren zeventig band Curved Air met de hitsingle Back street luv. Zij maakte in 1990 het album Songs from the acid folk, waarop ook een akoestische versie van de Curved Air hit staat. Overigens is dit geen acid folk, maar prettig in het gehoor liggende folkpop. Het goede aan Seasons they change, dat genoemd is naar een song van Robin Williamson, samen met Mike Heron de kern vormend van de briljante Incredible String Band, is dat het je op het spoor van onbekende artiesten zet. Zo heb ik Pat Kilroy ontdekt: Light of day, zijn enige album uit 1966 loopt vooruit op het werk van Tim Buckley. Voorlopig ben ik nog wel even bezig met het luisteren naar de artiesten uit Seasons they change.

Loving Takes This Course, A Tribute to the Songs of Kath Bloom


Bij The Late Great Daniel Johnston werkte het goed. Het idee achter dit tribute: één CD met covers van Daniel Johnston songs en een CD met de originelen.
Zo werkte de dubbelaar als een uitstekende introductie van het werk van Johnston voor de niet-ingewijden en kon je mooi horen hoe liefdevol of weinig liefdevol muzikanten als Beck, M. Ward en Clem Snide met het werk van het verwarde genie uit Austin, Texas omgingen.
De aanpak is voor Loving Takes This Course, A Tribute to the Songs of Kath Bloom dezelfde. CD 2 bevat de originelen van Kath Bloom, op de eerste CD mogen haar collega’s met de songs aan de haal. En die collega’s zijn niet de minsten. Zo horen we op Loving You Takes This Course mensen als Bill Callahan, Devendra Benhart, Scout Niblett en Mark Kozelek.
De sfeer loopt uiteen van de alt folk van Laura Jean, Josephine Foster en Meg Baird tot de poppy klanken van de Dodos en The Concretes.
Vooral Devendra Banhart laat zich van een kant horen die ik nog niet van hem kende. En goed om weer ‘ns wat van Mia Doi Todd en Corrina Repp te horen.
Het Belgische Marble Sounds past met het sfeervolle Come Here opvallend goed tussen al de grote namen.
Erg goed kende ik het werk van Kath Bloom niet, dus ook voor mij is vooral de tweede CD een mooie introductie.. Ik wist dat ze onder andere met Loren Mazzacane Connors heeft samengewerkt, maar veel verder dan het beluisteren van een enkele song ben ik nooit gekomen.
Bloom’s sound is folky en breekbaar. Haar songs klinken letterlijk en figuurlijk tijdloos. Als je The Breeze/My Baby Cries of Window hoort is het moeilijk te zeggen of je nu luistert naar een herontdekte zangeres uit de jaren ’70, een nieuwe ster aan het alt folk-firmament of naar oude folk die diep uit de Appalachians komt.
De (her)ontdekking van de muziek van Kath Bloom en de prachtige bijdragen van bijvoorbeeld Bill Callahan, Devendra Benhart en Corrina Repp maken Loving Takes This Course tot een bijzonder document.

MP3 Devendra Banhart – Forget About Him

Peter’s Best of 2007


Mijn lijst van beste albums van 2007 bevat veel bekende namen met uitzondering van nummer 9 (vermoed ik). Runners up waren onder andere Richmond Fontaine, The White Stripes, Young Gods, Akron/Family, Pluramon en Fiery Furnaces.

1 Robert Wyatt - Comicopera
2 Bill Callahan - Woke on an whale heart
3 The Shins - Wincing the night away
4 Steve Earle - Washington square serenade
5 Grinderman - Grinderman
6 Wilco - Sky blue sky
7 Devendra Banhart - Smokey rolls down thunder canyon
8 Björk - Volta
9 Diverse artiesten – Kruimeldief (Machinefabriek remixed)
10 Panda Bear - Person pitch

Bearded Ladies


Het lijkt even stil te zijn in de freakfolk. Devendra Banhart en Joanna Newsom brachten niet zo lang geleden nieuwe releases uit en Josephine Foster en Vetiver lijken zich ook even rustig te houden.
Een goed moment dus om aandacht te besteden aan een bijzondere verzamelaar van het Finders Keepers-label. Op Bearded Ladies wisselen zangeressen van nu en zangeressen uit de jaren ’60 en ’70 elkaar af. Op deze verzamelaar hoor je vooral veel nieuwe en oude folk met psychedeliische trekjes, in het begeleidende boekje noemen ze het ‘slightlydelic’, maar de Turkse Joan Baez en de Nancy Sinatra- achtige klanken van Bonnie Dobson zijn ook vertegenwoordigd.
Interessant zijn bijvoorbeeld Speck Mountain, een band uit Chicago die onlangs een veelgeprezen EP uitbracht, en de Vashti Bunyan-achtige liedjes van Emma Tricca.
Bearded Ladies is een grabbelton vol met bijzondere muziek. Luister naar deze twee nummers en je krijgt een idee van wat Bearded Ladies te bieden heeft.

MP3      Speck Mountain – Hey-Moon

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.