Het concert dat mij in januari het meeste wist te verrassen werd gegeven door Slagwerk Den Haag. Het project heet Miniatures. Vier percussionisten spelen op en met kleine houten voorwerpen en stenen in diverse maten, op zoek naar bijzondere klanken. In de zaal van Smart Project Space stonden vier tafels waarop deze voorwerpen lagen, met rechts op elke tafel een bureaulampje en links een laptop. Het beeld op de laptop werd geprojecteerd op een scherm en deze beelden van stenen, rivieren en bomen diende als een score voor de te maken muziek. De muzikanten zaten achter de tafel en bij elke tafel waren vier bezoekers aangeschoven om alles van dichtbij te volgen. Er werd voortdurend gewisseld van tafels, zowel door muzikanten als publiek en het optreden culmineerde in een gezamenlijke percussiefinale bij een van de tafels, waarbij iedereen meetikte en meeblies. Door het heen en weer lopen zakte de concentratie af en toe wat in, maar er gebeurde steeds weer iets onverwachts, zodat het nooit saai was. Zelfs de zachtste geluiden, zoals een ronddraaiende tol op de tafel, verdronken niet in de omringende geluidszee. Kortom, een bijzonder klankexperiment waarbij publieksparticipatie functioneel uitpakte. Om met Bril en Van Weelden te spreken (uit hun bundel Piano en gitaar): een Mooi Moment.
