Vooruitkijken naar 2012


Ik ben druk bezig de score op te maken van 2011. Welke albums verdienen een plaatsje in de top 10 van beste releases? Welke acts of albums heb ik over het hoofd gezien? Intussen kijk ik wel met één oog naar 2012. Wat zal dat jaar ons muzikaal te bieden hebben?
Eerder deze week schreef ik al iets over de prachtige nieuwe plaat van Laura Gibson, die in januari 2012 uitkomt.
Lambchop komt in februari 2012 met nieuw materiaal op de proppen. Mr. M heet het album en If Not I’ll Just Die heet het eerste tipje van de sluier.
If Not I’ll Just Die belooft veel voor het nieuwe album.
Mr. M komt uit bij Merge en City Slang zal voor de Europese distributie zorgen.
Lambchop zal op 8 maart 2012 te zien zijn in de Amsterdamse Amstelkerk.
De voorverkoop is al gestart via Paradiso.

MP3 Lambchop – If Not I’ll Just Die

Crossing Border 2011: St. Vincent, Pinkunoizu, Amy LaVere en Jennifer Egan


Dit jaar was het lastig kiezen tussen schrijvers en muzikanten op Crossing Border. Het aanbod zag er gevarieerd uit, maar op één avond kun je slechts een handvol optredens bijwonen. Uiteindelijk heb ik vooral gekozen voor concerten van minder bekende artiesten (met uitzondering van Spinvis en Gavin Friday). Op vrijdagavond startte ik in de Cuatro tent waar Henk (van Hallo Venray) en Melle (van John Dear Mowing Club) aanstekelijke americana speelden, ondersteund door een pittige ritmesectie. Een goed begin. Daarna was ik bij Laura Marling die met een prima band optrad. Na een paar nummers (mooi maar een beetje saai) loop ik door naar het zaaltje waar Jennifer Egan wordt geïnterviewd over haar bestseller A visit from the goon squad. Een mooi boek, waar in elk hoofdstuk een andere persoon centraal staat, als in een caleidoscopische film (Robert Altman) of tv-serie (The Sopranos). Volgens Egan is het boek opgezet als een album waarin elke song op zichzelf staat, maar wel deel uitmaakt van een groter geheel. Sasha en Bennie (muzikant en later platenbaas waarvoor Sasha werkt) zijn de twee hoofdfiguren en komen vaker terug in het boek, in een andere tijd en een andere plaats. Heel mooi is het hoofdstuk met de powerpoint presentatie van Sasha’s dochter Alison. Haar broer Lincoln is geobsedeerd door stilte in songs en telt obsessief hoeveel seconden een stilte valt. Voorbeelden zijn Bernadette van de Four Tops en Long train running van de Doobie Brothers. In de Duitse kerk knalt Lanterns On The Lake een symfonisch folkrock geluid over ons heen. Mazzy Star meets My Bloody Valentine, zoiets. Best goed, maar echt avontuurlijk, nou nee. Dat was een beetje het probleem bij de meeste artiesten. Een hoog niveau zonder dat je echt werd verrast. Dat neem niet weg dat Gavin Friday (foto) sterk opende in de stijl van Neubauten’s Blixa Bargeld: dreigend en fluisterend. Mooie uitvoeringen van oud werk (Next, Apologia) en nieuwe nummers van zijn laatste album Catholic.
De zaterdag begint erg goed met Spinvis. Originele teksten, afwisselend subtiele en stevige muziek, sober en doeltreffend uitgevoerd. Ook sterk is zangeres Annie Clark, alias St. Vincent. Eigenzinnige songs met nosiy gitaar en gepassioneerde zang. Amy LaVere speelt ‘upright bass’ en zingt swingende country met experimentele trekjes, dankzij haar begeleiders op gitaar en viool, plus een degelijke drummer. Zelfs een Beefheart cover ontbreekt niet (Candle mambo). Het optreden gaat steeds beter klinken en blijft boeien. Het is Amy vergeven dat zij denkt dat wij Duits publiek zijn, maar ja je kunt niet alles weten. Haar cd Stranger me is de moeite waard, al is zij live net even feller en swingender. Mechanical Bride viel niet bij iedereen in de smaak (veel weglopers), maar dat was niet terecht want de introverte songs en de ogenschijnlijk wat monotone muziek zijn intrigerend genoeg. Ik eindigde het festival waar ik vrijdag begon, in de Cuatro tent. Daar speelde Pinkunoizu, een kwartet uit Denemarken. Hun goed opgebouwde gitaardrones vullen de tent met gemak (oordopjes in). Zelf noemen ze het post-apocalytische onderwaterwereldrock.Tja. Misschien niet wereldschokkend, maar wel goed genoeg. Dat laatste geldt voor de hele editie van Crossing Border. Het enige minpuntje is dat de interactie tussen literatuur en muziek wel eens groter is geweest, met toppers als Henry Rollins, Peter Hammill, Rick Moody, Julian Cope, Michael Gira en Blixa Bargeld.

De foto is van de hand van Caroline van Oosten de Boer.

Overstap naar nieuw label doet Laura Gibson goed


Zoals Sonja Barend bij de VARA hoort, zo hoort Laura Gibson bij Hush Records. Althans, zo voelt dat voor mij.
Gibson bracht haar eerste twee albums uit bij Hush Records en dankt haar doorbraak aan het label uit Portland, Oregon.
Maar nu stapt ze over naar Barsuk, het label dat ons Rilo Kiley en Death Cab for Cutie heeft gebracht.
En het moet gezegd worden: de overstap naar Barsuk heeft Laura hoorbaar goed gedaan.
Laura heeft haar eigen geluid behouden. Ook op La Grande grossiert ze weer in heerlijke melodieën en haar vocalen klinken even breekbaar als verleidelijk.
Maar La Grande is muzikaal spannender dan Gibson’s eerdere werk. Laura Gibson heeft het folk-idioom een beetje naar de achtergrond geschoven en op het nieuwe album is er meer ruimte voor experiment.
Dat komt nog het beste naar voren in het wat gejaagde titelnummer of het sfeervolle The Rushing Dark. De bossa nova hoor je terug in Red Moon en Lion/Lamb en dit zijn twee heerlijk verleidelijke songs.
Liefhebbers van Laura’s albums Come and Greet Me en Beasts of Seasons kunnen terecht bij Crow/Swallow. Laura houdt vast aan wat ze goed kan en wat we van haar zijn gaan verwachten. Maar ze weet haar geluid ook te verrijken op La Grande. En dat levert een prachtige plaat op.
La Grande komt in januari 2012 uit. En er is meer goed nieuws: Laura treedt op 21 januari 2012 op in Paradiso.

MP3 Laura Gibson – Lion/Lamb

Siskiyou komt met nieuw album en Nederlands tour


Het zijn drukke tijden voor de muziekliefhebber. De stroom nieuwe en interessante releases zwelt in de laatste maanden van het jaar aan tot enorme proporties.
De festivals Crossing Border en Le Guess Who staan er weer aan te komen en buiten die festivals is ook nog een aantal interessante namen te zien in de Nederlandse zalen.
O ja, en dan moeten we ook nog ‘ns beginnen met nadenken over de lijst met de beste releases van 2011. Was het maar januari, den ik dan wel ‘ns.
Een van de interessante acts die in november ons land aandoen is Siskiyou.
Siskiyou is de band van Colin Huebert en Erik Arnesen die ooit hun geld verdienden als lid van de Great Lake Swimmers, de band rond Tony Dekker.
Inmiddels is Siskiyou uitgebreid met twee nieuwe leden, Shaunn Watt en Peter Carruthers. De mannen brachten onlangs een nieuw album uit met de titel Keep Away The Dead.
Het is een sfeervol plaatje geworden met mooie songs, dat helaas niet van begin tot eind de aandacht weet vast te houden.
Het licht experimentele karakter van het debuut is gebleven, opvallend is wel dat Siskiyou is songs als Dear Old Friends wel erg opschuift richting het geluid van de Great Lake Swimmers.
Hier is Siskiyou te zien:

Dinsdag 15 november Paradiso
Woensdag 16 november Db’s, Utrecht
Zondag 27 november Groninger Museum

MP3 Siskiyou – Dear Old Friends

Snailhouse in Nederland voor drie optredens

SNAILHOUSE – Great Storytellers from Mitch Fillion (southernsouls.ca) on Vimeo.

Misschien had je het al in de gaten, maar Ketelmuziek fungeert ook als het thuishonk voor de Nederlandse Snailhouse-fanclub. Dat handjevol fans van de band van Mike Feuerstack moet toch ergens terecht kunnen. Er ging dan ook een groot gejuich op in het honk toen bekend werd dat de sympathieke Canadees weer naar ons land komt voor een paar optredens.
Hier is Snailhouse te zien:

Donderdag 10 november Popfront, Zwolle
Vrijdag 11 november huisconcert, Leiden
Vrijdag 25 november Kargadoor, Utrecht (in het kader van Le Guess Who)

Luister I Never Woke Up van Sentimental Gentleman, het nieuwe album van Snailhouse, om je te laten overtuigen van de kwaliteit van het werk van Snailhouse.

MP3 Snailhouse – I Never Woke Up

Jammer dat ik geen kinderen heb


Popmuziek voor kinderen is er in alle soorten en maten.
In ons land hebben we acts als de Bende van 4 en De Kinderband.
In de USA lijkt popmuziek voor kinderen een enorme markt te zijn, waar acts als Rachel Buchman en Raffi het voor het zeggen hebben.
Zo af en toe maakt een act die zich op een meer volwassen publiek richt een album voor kinderen.
Zo maakten They Might Be Giants drie erg aardige en leerzame albums voor kinderen:
Here Comes Science, Here Come the ABCs en Here Come The 123s.
Ik was wat minder gecharmeerd van het kinderalbum van Kimya Dawson, Alphabutt, maar ik hoor dan ook niet bij de doelgroep.
Zelf heb ik nog altijd een zwak voor See You On The Moon, een album met songs voor kinderen van acts als Sufjan Stevens, de Great Lake Swimmers, Mark Kozelek en Rosie Thomas. Dit is een echte aanrader, ook voor de volwassenen.
Laura Veirs is onlangs moeder geworden en zij nam samen met echtgenoot Tucker Martine een album op voor de nieuwe aanwinst en natuurlijk ook voor alle andere kinderen.
Tumble Bee is de naam van het album en het is een heerlijke plaat.
Dit is geen kinderachtige muziek- Laura gaat niet door de knieën voor haar publiek.
Dit is muziek waar jong en oud van kunnen genieten.
Laura heeft haar zo herkenbare sound ingeruild voor een meer traditioneel folky geluid.
Tumble Bee is met veel plezier opgenomen en dat hoor je. Van songs als King Kong Kitchie Ki Me O, Soldier’s Joy en Why O Why word ik nou vrolijk.
Laura Veirs kreeg bij het opnemen van het album hulp van mensen als Colin Meloy, Jim James van My Morning Jacket en Bela Fleck.
Zelfs een song als Jamaica Farewell, die ik altijd als saai en belegen heb ervaren, klinkt fris in de handen van Veirs.
Jammer dat ik geen kinderen heb- ze zouden zeker kunnen genieten van Tumble Bee.

MP3 Laura Veirs – Soldier’s Joy

Tracy Shedd en het drama van Tucson, Arizona


Eerder dit jaar kwam Tucson, Arizona in het nieuws door de aanslag op de Democratische politica Gabrielle Giffords. Giffords overleefde op wonderbaarlijke wijze de aanslag,
De aanslag vond plaats in een supermarkt in een buitenwijk van Tucson en bij de schietpartij kwamen zes mensen om het leven en liepen dertien mensen verwondingen op.
Fort Lowell brengt nu de verzamel-CD Luz Da Vida uit waarvan de opbrengt gaat naar de slachtoffers en nabestaanden van het drama dat op 8 januari 2011 plaats vond.
Op het album kom je bekende en minder bekende acts uit Tucson tegen.
Calexico en Howe Gelb zijn natuurlijk vertegenwoordigd, maar je komt ook voor mij nieuwe namen als Dead Western Plains en Holy Rolling Empire tegen.
Op Luz da Vida staat ook een nieuwe song van Tracy Shedd, het erg mooie Encourage Me.
Tracy Shedd is zo’n muzikante die al jaren aan de weg timmert, zonder dat het haar al te veel succes op heeft geleverd.
Ik heb altijd een zwak gehad voor het werk van Tracy Shedd en de twee albums die Tracy maakte voor Teenbeat Records, Blue en Red, hebben een plekje veroverd in mijn lijst van favoriete albums aller tijden.
Tegenwoordig brengt ze haar werk uit op Fort Lowell Records en treedt ze veel op in en rond Tucson, Arizona, haar woonplaats.

MP3 Tracy Shedd – Encourage Me

Al James deze week in ons land voor optredens

Wat een goede timing heeft Al James van Dolorean toch. Op het hoogtepunt van de herfst komt hij ons verblijden met drie solo-optredens in ons land. Al James is hier te zien:
Vrijdag 4 november Kargadoor, Utrecht (in samenwerking met Ekko)
Zaterdag 5 november Tiny Music, Rotterdam (al uitverkocht)
Zondag 6 november Roepaen, Ottersum
Luister alvast naar deze James Taylor-cover van de CD Sketches for Portraits om in de sfeer te komen.

MP3 Dolorean – Hey Mister That’s Me on the Jukebox