Het nieuwe album van Dolorean wordt weer prachtig



Op 18 januari 2011 komt het nieuwe album van Dolorean, The Unfazed, uit.

Ik had even gehoopt dat we het album dit jaar nog hadden kunnen verwelkomen, maar de band had blijkbaar iets meer tijd nodig om The Unfazed af te maken.

Als je nu The Unfazed bestelt bij Partisan Records, het nieuwe label van Dolorean, kun je Anticipation Blues gratis downloaden.

Anticipation Blues bevat een nummer van The Unfazed, twee tracks die opgenomen werden tijdens de sessies voor The Unfazed, maar niet op het album terecht kwamen, een minder interessante remix.

Als je songs als Tired Eyes en All Over This Town beluistert kun je niet anders concluderen dan dat Al James en zijn band op de toppen van hun kunnen zitten.

Vooral met Tired Eyes zit James wat mij betreft op het niveau van prachtige songs als Jenny Place Your Bets, Dying in Time en Heather Reminds Me How This Ends.

Ik kan nauwelijks wachten tot het 18 januari is.

MP3 Dolorean – Tired Eyes



Gregory & The Hawk en Les Shelleys in Nederland


Goed nieuws: het is Gregory & The Hawk en Les Shelleys toch nog gelukt om drie optredens in Nederland te regelen. Tom Brosseau en Angela Correa (foto) zijn samen met Gregory & The Hawk op pad en ze hier zijn ze te zien:

Donderdag 4 november- instore in Sounds Records, Tilburg
Vrijdag 5 november- Café De Rat, Utrecht
Zaterdag 6 november- Villa de Pilla, Enschede

Alle optredens zijn gratis toegankelijk.
Ketelmuziek schreef eerder over de nieuwe albums van Gregory & The Hawk en Les Shelleys.
Zorg dat je deze bands niet mist. Dit worden gegarandeerd mooie avonden.

Portland doet Led Zeppelin


Ik heb altijd een vreselijke hekel gehad aan Led Zeppelin. Ik ben altijd allergisch geweest voor al die bombast, die uithalen, dat haantjesgedrag van Plant en Page. Wat doe je dan als er een Led Zeppelin tribute uitkomt waaraan veel van je favoriete artiesten meedoen? Ik heb na lang twijfelen de creditcard toch maar tevoorschijn gehaald.
Want bijdragen van Laura Veirs, Amy Annelle, Loch Lomond en Jeff London kan ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Zelfs M.Ward en Chris Walla van Death Cab for Cutie zijn van de partij op de dubbel-CD From The Land Of Ice And Snow.
From The Land Of Ice And Snow bevat 51 tracks, als je het derde album meetelt dat je als bonus kunt downloaden bij het bestellen van het album.
Jammer genoeg hebben niet alle artiesten zich kunnen onttrekken aan de bombast van de originele songs. Weinland lijkt in Hey What Can I Do vooral bezig om een kopie van het origineel te maken en de band vergeet om toch vooral ook iets van zichzelf te laten zien. Ook de bijdragen van Laura Veirs en Loch Lomond, waar ik veel van had verwacht, vallen wat mij betreft tegen.
Zelfs Rebecca Gates, toch de koningin van de ingehouden spanning, gaat uit haar bol in Four Sticks.
Maar tussen de 51 songs zijn ook de nodige briljantjes. Zoals de bijdragen van de Clampitt Family en Super XX Man.
Sommige artiesten benaderen de songs met veel eerbied, misschien soms zelfs te veel eerbied.
Dat kun je niet zeggen van de vermakelijke country versies van Hot Dog en Over The Hills and Far Away.
Ook na de drie CD’s van From The Land Of Ice And Snow beluisterd te hebben blijf ik een hekel houden aan Led Zeppelin. De CD’s bewijzen wel hoeveel muzikaal talent er rond loopt in Portland, Oregon. Oh ja, Stairway to Heaven is natuurlijk ook present op From The Land Of Ice And Snow.

MP3 Clampitt Family – Babe, I’m Going To Leave You

Wanneer ontdekt Nederland Dark Dark Dark?


Inderdaad: wanneer ontdekt Nederland Dark Dark Dark?
Tot nu lijkt het er een beetje op dat de band in ons land volledig over het hoofd wordt gezien.
Onbegrijpelijk. Het gezelschap maakt prachtige muziek waarin elementen zijn te vinden van de Bowerbirds (luister maar ‘ns naar In Your Dreams) en Beirut.
En dat zijn toch bands die in Nederland wel vaste voet aan de grond hebben gekregen.
Dark Dark Dark maakt ‘chamber folk’ (een Nederlandse omschrijving heb ik niet zo snel bij de hand) waarin een grote rol is weggelegd voor accordeon, zingende zaag en de prachtige stem van Nona Marie Invie
Na de EP Bright Bright Bright, waar Ketelmuziek al eerder aandacht aan besteedde, bracht de band in oktober het album Wild Go uit.
Wild Go is echt een prachtige plaat met eigenlijk alleen maar sterke nummers. Daydreaming, de video kun je hierboven bekijken, behoort absoluut tot het mooiste dat ik dit jaar heb gehoord.
Wild Go is geen vrolijke plaat. De songs zijn overwegend gedragen, in de teksten kom je er achter dat Nona Marie Invie niet altijd een even vrolijke kijk op wereld heeft.
Hier en daar neigt Dark Dark Dark naar het theatrale, maar de band weet dit aspect wel beperkt te houden. Op dinsdag 9 november is de band te zien in Paradiso. Dat kan nog wel eens een erg mooie avond gaan worden.

MP3 Dark Dark Dark – Daydreaming

MP3 Dark Dark Dark – Celebrate

The Graves op cassette


Het vinyl is helemaal terug- de cassette is eigenlijk nooit weggeweest. Al is het magnetische bandje tegenwoordig veroordeeld tot een ondergronds bestaan.
Al jaren zijn cassette-labels actief die hun werk vaak in kleine oplagen uitbrengen.
Ook The Graves brengen nu een cassette uit, getiteld Con Tias y Tios & Friendly Phones.
Greg Olin maakt onder de naam The Graves al jaren heerlijke albums. Greg lijkt patent te hebben op een heerlijk lome sound. De vijf albums die Greg tot nu toe uitbracht verschillen nauwelijks van elkaar. En daar hoor je niemand over klagen.
Maar op deze cassette veroorlooft Olin zich net iets meer experiment dan we van hem gewend zijn.
Tios Y Tias is een ‘ mixed bag’, zoals men dat zo mooi noemt.
De cassette bevat de nodige instrumentaaljes, wat noise en regelmatig duiken flarden van gesprekken van een antwoordapparaat op. Maar ook die heerlijk lome pop die we zo van The Graves zijn gaan waarderen komt gelukkig volop aan bod. Zoals in Track 08 en Track 03. Nee, Olin doet deze keer niet aan songtitels.
Con Tias y Tios & Friendly Phones wordt op cassette uitgebracht door Whirling Cloud Records, maar je kunt de songs overigens ook tegen betaling downloaden via Hush Records. Heb ik ook gedaan.

MP3 The Graves – Track 8

Spannende samenwerking tussen Jim Bryson en de Weakerthans


Ik was erg benieuwd naar de samenwerking van Jim Bryson en de Weakerthans.
Bryson maakte een aantal leuke platen met vooral echt “nette” pop en de Weakerthans kunnen als ze dat willen stevig tekeer gaan.
Ik ben absoluut geen rock-fan, maar het strakke gitaargeluid en de met veel verve gebrachte vocalen van de zanger John K. Samson, een man die altijd veel te vertellen heeft, laten zelfs mij niet koud.
Bryson en de Weakerthans zijn in de afgelopen periode veel met elkaar op tournee geweest en besloten nu ook om samen de studio te duiken.
Het resultaat is een prachtige plaat. Ik zou het net geen ‘best of both worlds’ durven te noemen, The Falcon Lake Incident is toch vooral een plaat van Bryson met de Weakerthans in een dienende rol. Maar John K. Samson en zijn mannen vullen Bryson wel mooi aan. Het album is zo net iets pittiger en spannender geworden dan Bryson’s eerdere werk.
Zo hier en daar worden de Weakerthans even losgelaten, maar Bryson houdt de teugels strak. Het touwtrekken tussen Bryson en zijn begeleiders geeft The Falcon Lake Incident wel iets spannends. Zangeres Jill Barber komt ook nog even langs om een duet te doen met Bryson en zo wordt The Falcon Lake Incident echt een staalkaart van de Canadese pop anno 2010.
The Falcon Lake Incident is uitgebracht bij Maple Music Recordings.

MP3 Jim Bryson & The Weakerthans – Wild Folk

Betoverende nieuwe plaat van Gregory and the Hawk


Een keer heb ik Gregory and the Hawk live gezien en dat was tijdens een optreden in de Amsterdamse Nieuwe Anita. Gregory en ook de Hawk waren in geen velden of wegen te bekennen- de band bestaat slechts uit Meredith Godreau, een frêle New Yorkse muzikante.
Het was een mooi optreden en ik moest er weer aan terug denken toen Leche, het nieuwe album van Gregory and the Hawk, bij mij op het bureau belandde.
De muziek van Meredith Godreau is moeilijk in woorden te omschrijven en nog moeilijker in te delen in een categorie. Gregory and the Hawk leeft echt in een volstrekt eigen muzikaal universum. Vergelijkingsmateriaal is er nauwelijks, al doet Godreau’s stem op sommige momenten denken aan die van Laura Veirs. Luister maar ‘ns naar A Century Is All We Need.
Op Leche combineert Godreau net als op de voorganger Moenie & Kitchi folk met electronica.
Het album is soms dromerig, z oals in Geysir Nationale, dan weer staat Godreau met beide benen op de grond. Je kunt in ieder geval zeggen dat Leche meer ‘ body’ heeft dan Moenie & Kitchi.
Gregory and the Hawk maakt muziek die niet in een hokje te stoppen is. Het is ook muziek die zo rijk is aan details dat je voorlopig niet uitgeluisterd raakt op Leche. Leche komt in november uit bij Fat Cat.
Fat Cat speculeert al op een aantal optredens van Gregory and the Hawk in Europa, samen met labelgenoten Les Shellys, het samenwerkingsverband van Tom Brosseau en Angela Correa. Daar maken ze mij heel erg blij mee.

MP3 Gregory and the Hawk – Olly Olly Oxen Free

Essex Arms werkt verslavend

Calling Out Your Name Again from Darren Hayman on Vimeo.

Ik ben redelijk verslaafd aan het raken aan de nieuwe plaat van Darren Hayman. Hayman was ooit de voorman van Hefner, een band die het in ons land nooit zo goed heeft gedaan.
Hayman maakt melodieuze pop die regelmatig neigt naar de Americana. Dat komt onder andere door het gebruik van banjo en steelguitar. De songs gaan dan weer over super Britse onderwerpen en je zou dus kunnen zeggen dat op Essex Arms Groot Brittannië en de USA bij elkaar komen.
Voor de opnamen van Essex Arms riep hij de hulp in van leden van Fanfarlo en The Wave Pictures. Emmy The Great komt even langs om samen met Darren het prachtige Calling Out Your Name Again te zingen.
Ik lijk maar niet genoeg te kunnen krijgen van Essex Arms. Vraag me niet waarom. Misschien heeft het te maken met de songs die heerlijk doorzeuren of met Hayman’s licht ongepolijste stem.
Essex Arms was voor mij aanleiding om ‘ns op zoek te gaan naar Hayman’s eerdere werk.
Zo kwam ik er achter hoe mooi zijn CD Table For One eigenlijk is. Ook kwam ik Hayman’s project Hayman, Watkins, Trout and Lee op het spoor. De Britse country en bluegrass van het enige album van het viertal is werkelijk prachtig.

MP3 Darren Hayman & The Secondary Modern – Drive Too Fast

Nieuwe muziek van oud en jong: Richard Thompson en Austen George


Het is alweer enige jaren geleden dat ik naar Richard Thompson heb geluisterd. Hij heeft al zoveel mooie muziek gemaakt, waarom zou ik nog meer willen horen? Toch ben ik gezwicht voor zijn laatste album, Dream attic, en dat bevalt beter dan ik had verwacht. Op de elektrische cd staan pittige uitvoeringen met zijn live band en op de tweede cd de akoestische demo versies. Thompson bewandelt geen nieuwe paden, maar weet door zijn sterke teksten en songs het niveau van topalbums als Rumor and sigh, Hand of kindness en Mirror blue, om mijn drie favorieten te noemen, soms te evenaren. Kortom, overtuigend en zeer draaibaar. Andere oudgedienden zoals Neil Young en Robert Plant weten ook nog niet van ophouden en dat is mooi. Het lijkt er alleen wel op dat nieuwkomers het zo moeilijker krijgen om aandacht te trekken, want het totale aantal artiesten neemt alleen maar toe. Een van die jonge talenten zag ik dit jaar in Edinburgh spelen. Zijn naam: Austen George (foto), een Schotse singer songwriter. Zijn zang heeft iets weg van Gerry Rafferty, net als zijn folkpop songs die hij met zijn band speelde. Het publiek bestond uit familie, vrienden en nieuwsgierige toeristen die het Edinburgh Fringe festival bezochten. Zij hoorden een bij vlagen aanstekelijk en fraai concert. Dat de drummer voor het eerst meedeed mocht de pret niet drukken. George verkocht na afloop van het optreden een mini cd met opnamen uit 2007 die redelijk tot goed (Absent friend, Slipping sideways) klinken, maar net iets minder overtuigen dan zijn live prestatie. Toch, voor slechts 5 pond is het een koopje.

MP3 Richard Thompson – The Money Shuffle

Het verhaal van Carolyn Berk en haar Lovers


Een kleine tien jaar brengt Carolyn Berk nu muziek uit onder de naam Lovers.
Aanvankelijk werkte Carolyn vanuit Athens, Georgia en bracht ze haar albums uit op het locale Orange Twin Records. De eerste albums van de band, The Gutter and The Garden en Star Lit Sunken Ship, staan vol met heerlijk dromerige popsongs.
Carolyn verruilde op een bepaald moment Athens voor Portland, Oregon, en haar muziek veranderde daardoor ook.
Het dromerige element verdween steeds meer naar de achtergrond en daarvoor in de plaats kwamen invloeden uit de synthi-pop.
Dat hoorde je al goed op het album I Am The West van vorig jaar en die ontwikkeling zet zich voort op Dark Light, het album dat Carolyn Berk en haar band later deze maand uitbrengen bij Badman.
Naast Berk bestaat de band nu uit Kerby Ferris en Emily Kingan. Inderdaad, drie dames.
De dames noemen zich ‘loud and proud’. Ik heb de teksten niet voor de volle 100% geanalyseerd, maar ik heb zo’n vermoeden dat de damesliefde een belangrijke rol speelt in de teksten en in het leven van dames.
Ik ben nog niet echt overtuigd door de nummers die ik tot nu toe van Dark Light heb gehoord.
De songs zitten goed in elkaar, Berk’s stem is nog altijd uitstekend, maar het klinkt wat mij betreft allemaal net iets te vrijblijvend. Mijn voorkeur gaat toch uit naar de Lovers uit Athens, Georgia.
De eerdere albums van Lovers, Sleep With Heat, The Gutter and The Garden en Star Lit Sunken Ship zijn stuk voor stuk aanraders. Deze CD’s zijn overigens nog gewoon te koop bij Amazon, CD Universe of Bol.com.
Barnacle is afkomstig van Dark Light.

MP3 Lovers – Barnacle