Bearded Ladies


Het lijkt even stil te zijn in de freakfolk. Devendra Banhart en Joanna Newsom brachten niet zo lang geleden nieuwe releases uit en Josephine Foster en Vetiver lijken zich ook even rustig te houden.
Een goed moment dus om aandacht te besteden aan een bijzondere verzamelaar van het Finders Keepers-label. Op Bearded Ladies wisselen zangeressen van nu en zangeressen uit de jaren ’60 en ’70 elkaar af. Op deze verzamelaar hoor je vooral veel nieuwe en oude folk met psychedeliische trekjes, in het begeleidende boekje noemen ze het ‘slightlydelic’, maar de Turkse Joan Baez en de Nancy Sinatra- achtige klanken van Bonnie Dobson zijn ook vertegenwoordigd.
Interessant zijn bijvoorbeeld Speck Mountain, een band uit Chicago die onlangs een veelgeprezen EP uitbracht, en de Vashti Bunyan-achtige liedjes van Emma Tricca.
Bearded Ladies is een grabbelton vol met bijzondere muziek. Luister naar deze twee nummers en je krijgt een idee van wat Bearded Ladies te bieden heeft.

MP3      Speck Mountain – Hey-Moon

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Saturday Looks Good to Me


Een van de mensen die de popmuziek zo interessant maakt is Fred Thomas.
Hij maakte ooit prachtige albums met Flashpapr, bracht een aantal solo-cd’s uit en met zijn eigen Yspilanti Records houdt Thomas de scene van Ann Arbor, Michigan levendig.
Maar Fred Thomas is vooral bekend van de fantastische band Saturday Looks Good To Me.
SLGTM maakt super aanstekelijke pop met de nodige sixties-invloeden en is een van de beste live-bands die ik ooit gezien heb. De band brengt nu een nieuwe EP uit, Cold Colors. Verdwenen zijn de sixties-invloeden, de aanstekelijke songs en de koortjes. De band is ook flink uitgedund vergeleken met de bezetting ten tijde van Every Night uit 2004 en Cold Colors ademt meer de sfeer van het solo-werk van Thomas. De muziek klinkt losjes, bijna geïmproviseerd, zonder experimenten te schuwen. Alleen in Idiots klinken nog restanten van de oude SLGTM door.
Aan de ene kant is het jammer dat SLGTM een nieuwe koers inslaat. Maar daar krijgen we vijf lekker rammelende songs van Fred Thomas voor terug.
In september brengt de band een nieuw album uit getiteld Fill Up The Room. Het wordt hun eerste album op K Records, een label waar de herboren SLGTM zich goed thuis zal voelen.

MP3      Saturday Looks Good to Me – Idiots

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Weekend: gevarieerde muziek, ook na 25 jaar


Colossal youth van The Young Marble Giants was in 1980 een van mijn favoriete albums, dus het is mooi dat er nu een fraaie cd editie is verschenen, aangevuld met de Testcard EP, afwijkende uitvoeringen van nummers die ook (en beter) op Colossal youth staan, een paar losse nummers en een BBC radiosessie voor John Peel. De prachtige single Final day staat er ook op, een nummer dat de doemdenkachtige sfeer van het begin van de jaren 80 indringend oproept.
Een niet te imiteren groep, ze hebben dan ook geen navolgers gehad. Belle And Sebastian hebben een paar jaar geleden wel een mooie cover van Final day opgenomen, een snellere versie compleet met een jaren 80 synthesizerbas. Het aardige is dat zangeres Alison Statton na het uiteenvallen van Young Marble Giants deel uitmaakte van de groep Weekend die het album La varieté opnam. Het contrast met Young Marble Giants kan haast niet groter zijn. Het begint al met de hoes waarop de drie bandleden in vrolijke kleuren zijn getekend. En dan de muziek: weg zijn de ritmebox, de prominente bas, de kaal opgenomen gitaar- en orgelpartijen, alleen haar zang is hetzelfde gebleven. Sommige nummers zouden niet misstaan op een Belle And Sebastian album. Voorbeelden zijn Summerdays, The end of an affair en Drum beat for baby. La varieté is een zomerse plaat met enkele ingetogen songs plus swingende instrumentals waarin Afrikaanse invloeden hoorbaar zijn, zoals in het aanstekelijke A life in the day of (part 1 & 2). Behalve door de blazers en congas is dat te danken aan het flonkerende gitaarspel (denk aan The Bhundu Boys en The Four Brothers, vaak gedraaid door BBC DJ John Peel).
Tot slot een luistertest. Op zowel Embrace the herd van The Gist als La varieté staat Carnival headache, geschreven door Stuart Moxham (ook ex Young Marble Giants). De demo opname van Stuart is aardig, maar pas als Alison het nummer zingt klinkt het bijzonder. Na 25 jaar is La varieté nog steeds de moeite waard.

MP3        Weekend – Drum Beat for Baby

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Dakota Suite


Ook mij overkomt het wel eens dat ik een nieuwe cd over het hoofd zie, hoe goed ik de releaselijsten ook lees.
Dat gebeurde bijvoorbeeld met het meest recente album van Dakota Suite. Al jaren maakt Chris Hooson verstilde pop met de nodige melancholie en op Waiting for the Dawn to Crawl Through and Take Away Your Life is dat niet anders.
De cd wordt geleverd met een film getiteld Wintersong. Met enige tegenzin schoof ik de DVD in de speler. Ik verwachtte sfeervolle zwart-wit beelden van lege landschappen met de muziek van Dakota Suite op de achtergrond. Ook mooi, maar Wintersong is niets van dat alles. Het is een mooie en ontroerende documentaire over Chris Hooson. Hij vertelt over zijn liefde voor de voetbalclub Everton, over zijn jeugd in Groningen, zijn werk, zijn afkeer tegen liveoptredens en zijn zelfmoordplannen. Hij vertelt ook dat hij verwacht dat Dakota Suite misschien nog een enkel album zal uitbrengen. Hij wil het hoofdstuk van al die treurnis in zijn leven afsluiten. Een goede ontwikkeling voor hem, natuurlijk, maar minder goed nieuws voor de fans. Wat mij betreft blijft hij nog even depressief. Dat levert alleen maar mooie muziek op.
Wintersong laat een oprechte Chris Hooson zien en door sfeer en montage ademt de film de desolate sfeer van de muziek van Dakota Suite.

MP3      Dakota Suite – A Darkness of Moons

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

The art of Loren Connors


Het gitaarspel van Loren Mazzacane Connors wordt door Craig Colorusso als volgt omschreven: “His guitar playing breathes like a reed player. There is an element of decay. His chords don’t just stop making sound, they drip away like paint down the wall”. Daar voeg ik aan toe dat zijn muziek klinkt als de soundtrack bij een film die zich in de woestijn afspeelt of in mistige landschappen. Zijn vele albums zijn slechts in beperkte oplagen verschenen, vandaar dat zijn bekendheid waarschijnlijk beperkt is gebleven tot een kleine groep liefhebbers. Hiertoe behoren zeker de vijf gitaristen die op de deze maand verschenen tribute cdr The art of Loren Connors zijn te horen. Er staan 11 bijdragen op die samen een staalkaart vormen van de sferen die de muziek van Loren Connors weet op te roepen. Geen covers dus, maar interpretaties van zijn gitaarspel zonder dat het uitdraait op zwakke imitaties, integendeel. Anthony Lavaud, Sander Wildeboer en Craig Colorusso nemen de meer introspectieve kant voor hun rekening met subtiel, helder en soms bluesy gitaarspel zonder fratsen. Andy Gilmore en Joe Tunis zorgen voor het ruigere werk in twee uitgesponnen stukken die mooi dreigend klinken. Kortom, een gevarieerd album dat uitnodigt tot vaker luisteren. De cdr is uitgebracht door Sander Wildeboer op zijn h-p imprint label. Net als de vorige releases is het artwork uiterst verzorgd, ditmaal een getekend portret van Loren Connors op paperback formaat door Laurens Karsten, gestoken in een plastic hoesje. De oplage is gelimiteerd, dus wees er snel bij.

Spiegeltent zorgt voor extra sfeer op North Sea Jazz


Als ik ergens een spiegeltent binnenloop moet ik altijd denken aan het Edinburgh festival. Ik kom er al sinds 1986 en heb er vele voorstellingen gezien. De Schotten zijn enthousiast over deze tent en hebben het zelfs over ‘the famous spiegeltent’. Ik was dus meteen in de festivalstemming toen ik zondag 15 juli op het Ahoy terrein zo’n tent aantrof onder de naam Murray. Alle tenten en zalen hadden trouwens de naam van een rivier gekregen op het North Sea Jazz festival. Ik begon in de Amazon waar Ornette Coleman en zijn uitstekende kwartet een prachtig optreden gaven. Met ondersteuning van maar liefst drie bassisten en zoon Denardo op drums liet hij een uurlang horen dat hij zijn prachtig kan slalommen op zijn saxofoon. Wat een heldere toon, snelheid en subtiliteit. De toegift Lonely woman (openingsnummer van The shape of jazz to come) zorgde voor kippenvel. Allen Toussaint. speelde jammer genoeg niet in de Mississippi. Hij was in de grote Maas hal neergezet met Elvis Costello om zijn r&b in New Orleans stijl te vertolken, wat erg goed klonk. De Nile was bestemd voor de publiekstrekkers zoals Candy Dulfer, Snoop Dogg en Marcus Miller, die Amy Winehouse verving. Ik ben er wel even binnengelopen, maar ik kwam toch voor de optredens in de kleinere zalen. Zoals de compromisloze geïmproviseerde klanken van Barry Guy’s New Orchestra in de Missouri tent. Geen piepjonge muzikanten meer, maar enorm vitaal: het knetterde, spetterde en wist te boeien, ondanks de soms wat kakofonische delen. Maar ja, met tuba, baritonsax, tenorsax, trombone, trompet, piano, bas en twee drummers moet het af en toe even loos gaan. Saxofonisten Evan Parker en Mats Gustafson hadden moeite om te blijven zitten tijdens hun solo’s. En dan nog een verrassing, weggestopt op het Mississippi podium waar het Artez Conservatorium Arnhem speelde. De jeugdige zangeressen en zanger en de muzikanten hadden er zichtbaar plezier in om het repertoire van Minnie Riperton uit te voeren. Opvallend vond ik een ruige, funky gitaarsolo die ik helemaal niet verwachtte bij muziek als Loving you. Dat is het mooie van geslaagde festivals, iets horen of meemaken waar je niet op rekent.

Uit Zweden


Dat er in Zweden mooie pop gemaakt wordt weet inmiddels iedereen wel.
Onze collega’s Swedesplease hebben hun handen vol aan aan de Zweedse pop. Ketelmuziek pikt twee opvallende cd’s uit al dat interessants uit Zweden.
Leopold maakt fijne puntige pop die soms iets te veel neigt naar Britten als Keane en Coldplay. Leopold’s album Friend of a Friend is soms iets te veel ‘over the top’ en iets te veel aangekleed. Maar Work kan ik maar niet uit mijn kop krijgen. En niet alleen vanwege de tekst.
Het nieuwe album van The Chrysler heet The Benelux Years, maar in ons deel van de Benelux zul je de cd nog niet in de winkel vinden.
The Chrysler maakt relaxte, ijle pop die lekker wegluistert. The Benelux Years heeft voldoende mooie melodieuze momenten, maar mist toch de kwaliteit van de voorganger Cold War Classic.

MP3      Leopold – Work

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

MP3      The Chrysler – I Keep My Eyes on you Sparrow

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Barbara Manning


Het is onbegrijpelijk dat Barbara Manning geen grote naam is in de pop. Vanaf de jaren tachtig maakt ze prachtige pop, vaak solo, maar ze nam ook mooie dingen op met Stuart Moxham, leden van Yo La Tengo en met grootheden uit de Nieuw-Zeelandse ‘scene’.
Haar debuut met de band 28th Day is een van mijn favorieten uit de tijd van Green Day en Rain Parade. Gelukkig is er sinds kort een rerelease van het werk van 28th day beschikbaar.
Onlangs vertelde Manning dat ze het gevoel had vast te lopen in haar muzikale carrière en dat ze weer terug naar de universiteit is gegaan. Dit is nota bene dezelfde universiteit die ze ooit verliet om een leven in de muziek te starten.
Ze werkt nu in de beveiliging bij een ziekenhuis om wat bij te verdienen. Dat is nou een ontwikkeling in een muzikale loopbaan die je niet zo vaak ziet.
Manning kan nog wat extra verdienen omdat er nu een charmant boxje in de winkels ligt onder de titel Super Scissors met daarin de albums Lately I Keep Scissors, One Perfect Green Blanket en een cd met niet eerder uitgebracht materiaal. De cd’s bevatten fijne hoekige pop die nog altijd actueel klinkt.
Je kunt Manning door de universiteit helpen door het boxje te kopen. En je krijgt drie cd’s met fijne pop op de koop toe.

MP3     Barbara Manning – Sympathy Wreath

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Carolyn Mark


Ik heb nooit begrepen waarom we in Nederland zo weinig artiesten van het Bloodshot en Mint- label te zien krijgen. We hebben toch drie grote Americana festivals?
Ik kan me nog voorstellen dat de bezoekers van Blue Highways niet zitten te wachten op de ‘tongue in cheeck’ van Jon Rauhouse, Kelly Hogan of Robbie Fulks. Maar waarom zien we dat soort mensen niet in Haarlem of Groningen?
Ik was zo gelukkig om Carolyn Mark een paar keer live aan het werk te zien in Austin, Texas en dat is een prachtige ervaring. Zet haar solo op een podium of met een band- het wordt altijd een feest. Ze ziet er prachtig uit in haar retro jurken, kiest de juiste covers en eigen nummers en al snel eet de zaal uit de haar hand.
Carolyn’s nieuwe album Nothing is Free is iets minder uitbundig dan haar liveshows en zelfs dan haar eerdere albums. In songs als Pink Moon and the Ladies en Pirate and Shotgun komt haar prachtige stem goed tot z’n recht.
Mark werkte eerder met Neko Case en met Nothing is Free komt ze een stapje dichter bij de kwaliteit van Neko Case.

MP3      Carolyn Mark – The 1 That Got Away with it

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Travel by Sea


Travel by Sea maakt fraaie ingetogen pop.
Hun album Shadows Rise is al een tijdje uit maar verdient wat extra aandacht. Om te beginnen natuurlijk omdat het een prachtige cd is, maar ook omdat het nu verkrijgbaar is via Autumn Tone Records en dat maakt het allemaal iets makkelijker om cd vanuit ons land op de kop te tikken.
Bijzonder is in ieder geval dat de leden van Travel by Sea, Brian Kraft en Kyle Kersten, de opnamen van het album los van elkaar maakten, de een in California, de ander in Colorado. Ze communiceerden via het internet en stelden op deze manier ook het album samen.
Het resultaat is pop met de nodige spanning en melancholie.
In een nummer als Come Back to You lijkt de muziek bijna tot stilstand te komen.
Shadows Rise is een prachtige plaat en een aanrader voor iedereen die een zwak heeft voor de verstilde kant van Americana.

MP3     Travel by Sea – Can’t Be Wrong

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.