Een pakketje uit Korea

Ruth 004
De postbode heeft weer een pakketje met een CD in mijn brievenbus achtergelaten. Dat gebeurt vaker. Maar deze keer is het pakketje afkomstig uit Korea. En dst gebeut nooit.
Ik heb bij Ruth Minnikin haar nieuwste CD, The Minnikin’s Photo Album, besteld en Ruth werkt op dit moment in Korea als muzieklerares.
Ruth biedt haar excuses aan voor het late verzenden van het pakje. The Minnikin’s Photo Album zit verpakt in een zelf in elkaar gestikt hoesje en Ruth legt uit dat het haar de nodige moeite heeft gekost om in Korea een naaimachine te vinden.
Als pleister op de wond stuurt ze me ook ene gratis exemplaar van haar eerste CD toe. Maar die had ik natuurlijk al in de kast. Maar dat kon ze natuurlijk niet weten.

Ruth nam The Minnikin’s Photo Album met broer Gabriel en zus Amy op. Samen met hun muzikale vrienden bladeren ze door het The Minnikin’s Photo Album, halen herinneringen op en leggen dat allemaal muzikaal vast.
De zeven songs hebben de intieme sfeer die je bij een dergelijk onderwerp zou verwachten.
Er wordt mooi gemusiceerd. Steelgitaar, mooie koortjes, baritonsax en natuurlijk het herkenbare stemgeluid van Ruth bepalen het geluid van de CD.
Regelmatig doet de sfeer van de zeven songs denken aan The McGarrigle Hour van Kate & Anna McGarrigle.
The Minnikin’s Photo Album is digitaal te verkrijgen bij CD Baby of via iTunes. Maar je kunt Ruth natuurlijk ook een mailtje sturen en geld aan haar overmaken. Wie weet krijg je dan ook zo’n mooi exemplaar in de bus.

MP3 Ruth Minnikin – Positively

De verstilde pracht van Rick Redbeard

rickredbeard
Het is stil geworden op Ketelmuziek. Natuurlijk blijven Peter en ik de muziek op de voet volgen, maar ik heb het ook druk met andere dingen.
Bovendien was ik het even zat om steeds maar weer achter de waan van de dag aan te rennen- op de hoogte blijven van de nieuwste releases, de nieuwste hypes, dat veelgesproken onderwerp gisteravond uit De Wereld Draait Door.
Ketelmuziek staat tijdelijk op een laag pitje, maar voor mooie nieuwe muziek doorbreken we natuurlijk graag de stilte.
Zoals voor het nieuwe album van Rick Redbeard.
Eerder schreef ik al over de man en vorige maand bracht Rickbeard zijn debuutalbum uit bij Chemikal Underground.
No Selfish Heart bevat tien prachtige songs waar je stil van wordt. Redbeard nam de songs op in het huis van zijn ouders en in zijn eigen flat. Zijn zus Jo zingt mee in een aantal nummers.
Net als die andere Schot Alasdair Roberts is de muziek van Redbeard geworteld in de Britse folk. Maar Redbeard is minder dan Roberts een purist en dat maakt, naar mijn mening, zijn muziek ook makkelijker toegankelijk.
Luisterend naar The Selfish Heart moet ik ook denken aan de albums van Adrian Crowley.
‘For lovers of beautiful, melancholy, spartan folk’, las ik ergens. Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten.

De soundtrack voor Blue Monday 2013

blue-mondayI
Op 21 januari 2013 beleven we Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar.
De Britse psycholoog Cliff Arnall stelde een formule op om per jaar Blue Monday te bepalen.
Om de datum van Blue Monday te bepalen wordt rekening gehouden met het feit dat het weer in deze periode vaak somber is, de dagen kort zijn en dat vakanties over het algemeen nog ver weg zijn.
Bovendien komen veel mensen er in deze periode achter dat de goede voornemens van begin januari toch onhaalbaar blijken te zijn. Inderdaad- geen dag om naar uit te kijken.

Ketelmuziek verzorgt ook dit jaar weer de soundtrack voor Blue Monday. De dag is altijd weer een goede aanleiding om in de platen kast op zoek te gaan naar een fijne sombere, melancholieke plaat. En er is zo veel keus.
De keus is dit jaar gevallen op een track van Pale Horse and Rider, de band van Jon DeRosa.
These Are The New Good Times heet het album dat DeRosa in 2003 uitbracht.
Het is een prachtig ingetogen album vol met melancholieke pop.
Een journalist noemde Jersey Coast Line het ontbrekende elfde nummer van Springsteen’s Nebraska. Mooier had ik het niet kunnen zeggen.

Na These Are The New Good Times maakte DeRosa nog een album als Pale Horse and Rider, het ook al zo mooie Moody Pike.
De man bleef actief in de muziek en hij kwam vorig jaar met het ijzersterke album A Wolf In Preacher’s Clothes op de proppen.
DeRosa klinkt inmiddels wat opgewekter dan tijdens Jersey Coast Line. Maar het blijft een muzikant om in de gaten te houden.

Veel sterkte op Blue Monday!

MP3 Pale Horse and Rider – Jersey Coast Line

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

On-Australisch goed


Mijn muzikale blik is naar het Westen gericht. Voor interessante muziek kijk ik naar de USA en, minder, naar Groot Brittannië. Vanuit een ooghoek probeer ik dan ook nog in de gaten te houden wat er in ons eigen land gebeurt.
Wat er in Australië en Nieuw-Zeeland gebeurt ben ik bijna volledig uit het oog verloren.
Natuurlijk zijn er tijden geweest dat ik uitkeek naar nieuw werk van de Go-Betweens, Triffifs of Died Pretty en dat ik bijna een abonnement had op de releases van het Flying Nun-label uit Nieuw Zeeland.
Maar als je me nu vraagt om interessante acts van ‘Down Under’ te noemen kom ik niet verder dan Darren Hanlon, Bart and Friends en de Lucksmiths. En die laatste band is alweer een tijdje uit elkaar.

Het was voor mij dus een verrassing toen het album Hard Rubbish van Lower Plenty op mijn bureau plofte.
In de band , die overigens is genoemd naar een wijk in Melbourne, vindt je muzikanten die al jaren in de Autralische scene actief zijn.
Het is lastig om de sound van Lower Plenty in een paar woorden te omschrijven.
Hard Rubbish staat vol met lekker losse songs met prachtige vocalen van Sarah Heyward and Al Montfort . De sfeer is laidback, alsof het album op een avondje bij een van de bandleden is opgenomen. In de muziek van Hard Rubbish hoor ik invloeiden van Calexico en Lee Hazlewood, om maar twee namen te noemen.

Hard Rubbish is on-Australisch goed, zou ik bijna zeggen.

Fire Records zorgt er voor dat binnenkort iedereen kennis maken met Lower Plenty.

MP3      Lower Plenty – Strange Beast

De ongrijpbare pracht van Bro. Stephen


Het is elk jaar weer een leuk klusje om met een lijst met de beste releases van dat jaar op de proppen te komen.
De ellende is dat die lijst de volgende dag weer achterhaald is. Dan denk je toch weer anders over de volgorde en vraag je je af waarom je die ene CD eigenlijk over het hoofd hebt gezien.
Toen ik mijn lijstje over 2012 maakt heb ik lang getwijfeld of ik een plekje zou reserveren voor Baptist Girls van Bro. Stephen.
Uiteindelijk stond Baptist Girls niet in de lijst. Tja, en nu blijkt dat een foutje te zijn.
Sodeju, wat is Baptist Girls toch een heerlijke plaat. Dit zijn twaalf prachtige songs die merg en been gaan. De afgelopen periode luisterde ik bijna uitsluitend naar deze CD.
De sound is verstild, dromerig en introspectief. Baptist Girls doet me regelmatig aan Windows For stars van For Stars, een van mijn favoriete albums aller tijden.

Scott Kirkpatrick is de man achter Bro, Stephen. Bij het maken van al dit moois kreeg hij onder andere hulp van zangeres Cheyenne Marie Mize, die in het verleden ook met Will Oldham werkte.
Je kunt het album op Bandcamp beluisteren en tegen betaling downloaden.
En als je niet erg vindt zet ik Baptist Girls nog een keer op.

MP3 Bro. Stephen – Jacob

Ook Frontier Ruckus komt met nieuw materiaal in 2013

cover
De eerste maanden van 2013 beloven weer een eindeloze stroom met nieuwe CD’s met zich mee te brengen, als we het overzicht van Metacritic mogen geloven.
Zo kunnen we uitkijken naar nieuwe muziek van Hayden, de Eels, Johnny Marr en Low.
Zelfs Camper Van Beethoven en They Might Be Giants laten na jaren weer wat van zich horen.

Op 29 januari brengt Frontier Ruckus een nieuw album uit.
Eternity of Dimming is de mooie titel van de dubbel-CD die uitkomt bij Quite Scientific Records.
Ik heb vier songs kunnen beluisteren van het nieuwe album en het klinkt weer veelbelovend.
Het herkenbare geluid van de band is intact en de vocalen van Matthew Milia zijn gepassioneerd als altijd.
Frontier Ruckus is weer goed op dreef.
Het album is te bestellen via de website van de band.

MP3 Frontier Ruckus – Eyelashes

The Ashtray Hearts zitten in mijn DNA

Ashtray Hearts
Ook in 2013 kun je weer bij Ketelmuziek terecht voor nieuws over interessante releases, vooruitblikken naar niet-te-missen concerten en festivals en aandacht voor albums die de bladen en andere websites links laten liggen.
En er is weer veel om naar uit te kijken in 2013. Optredens van Mark Eitzel, David Bazan en Mark Kozelek, nieuwe muziek van Yo La Tengo, Hayden, Matt Pond, de Radar Brothers en Frontier Ruckus. Om maar een paar namen te noemen.
22 januari is een datum die ik rood omcirkeld heb in mijn agenda. Dan wordt namelijk het nieuwe album van de Ashtray Hearts verwacht.
Ik ben al jaren in de ban van de muziek van deze band uit Minneapolis, Minnesota.
Ik heb de twee albums van deze jongens inmiddels zo vaak beluisterd dat ze deel uitmaken van mijn DNA. Ooit stond ik zelfs op het punt om naar Minneapolis te vetrekken om The Ashtray Hearts live aan het werk te zien. Uiteindelijk besloot ik toch maar thuis te blijven.
Hun albums Old Naumbers en Perfect Halves zijn wat mij betreft platen die iedereen in de kast moet hebben staan. Nu zijn ze zonder al te veel gedoe via Bandcamp in huis te halen.

Op 22 januari 2013 komt dan eindelijk na acht lange jaren wachten een nieuw album uit van de band, getiteld The Strangest Light. Ondanks het feit dat voorman Dan Richmond jarenlang in het voormalige Joegoslavië verbleef hielden de bandleden contact. Ze doken vorig jaar weer de studio in, namen het nieuwe album op en zijn weer voorzichtig aan het optreden. Al moet je wel naar  Minneapolis om een optreden bij te wonen.
De band heeft in al die jaren niets van zijn magie verloren, zo is te horen in de eerste twee songs van The Strangest Light. Richmond klinkt klagelijk als altijd, de band weet weer een mooie melancholieke sfeer te voorschijn te toveren. Al is het geluid wel iets rijker geworden in al die jaren.
Dit is Americana zoals ik het graag hoor. Ik kan nauwelijks wachten tot het 22 januari is.

MP3 Ashtray Hearts – Books

De songs van Kris Kristofferson blijven andere muzikanten inspireren

Kris Kristofferson
Nog voordat hij als muzikant doorbrak had Kris Kristofferson al een flinke reputatie opgebouwd als songschrijver. In 1971 had Janis Joplin ook in ons land een hit met het door Kristofferson geschreven Me and Bobby McGee.
En zijn songs zijn populair gebleven bij andere muzikanten.
Nummers als For the Good Times, Sunday Mornin’ Comin’ Down en Help Me Make It Through the Night werden keer op keer opnieuw opgenomen. Het Covers Project maakte een overzicht van de Kristofferson-songs die zijn gecoverd.
Ook artiesten uit de hoek van indie en Americana hebben Kristofferson ontdekt.
Zo kwam eerder de verzamelaar Don’t Let the Bastards Get You Down uit en was ik in 2002 erg onder de indruk van de CD Nothing Left To Lose, met bijdragen van The Court and Spark, Richard Buckner en Diana Darby.
Kristofferson blijft muzikanten inspireren en nu komt er zelfs een dubbelalbum uit met songs van zijn hand. The Rising Cost of Livin’ High and Lovin’ Hard is de titel van het project dat met behulp van Kickstarter werd gefinancierd. Ook ik betaalde een paar centen mee.
Verdeeld over twee LP’s gaan muzikanten als Simon Joyner, Little Wings, R. Stevie Moore, The Black Swans en Wooden Wand aan de slag met songs van Kristofferson.
The Rising Cost of Livin’ High and Lovin’ Hard heeft veel moois te bieden, van geslaagde versies van Josie door Assateague en Stranger door RKF Heise tot Nobody Wins door The Great Lakes.

The Rising Cost of Livin’ High and Lovin’ Hard zal worden uitgebracht door People In A Position To Know. Je kunt bij het label terecht als geinteresseerd bent in het vinyl.
In de tussentijd kun je hier je de songs beluisteren.

MP3 Simon Joyner – Help Me make It Through The Night

Het Beste van 2012 volgens Ketelmuziek, deel 1

Dit jaar kijken we in twee delen terug op het muziekjaar 2012. Om te beginnnen het lijstje van Han met de tien mooiste CD’s van 2012. Later volgt het lijstje van Peter.
lambchop-mrm
1. Lambchop – Mr. M


2. Sun Kil Moon – Among The Leaves
3. Father John Misty – Fear Fun
4. Jens Lekman – I Know What Love Isn’t
5. Damien Jurado – Maraquopa
6. Beachwood Sparks – Tarnished Gold
7. Laura Gibson – Le Grande
8. Black Swans – Occasion for Song
9. Sera Cahoone – Deer Creek Canyon
10. Lighthips – Electric Cables

Niet te missen: Little Wings in Nederland


Kyle Field is een van die rare snuiters die de popmuziek zo interessant maken. De man leeft volledig in zijn eigen wereld, ook muzikaal.
Field is zo’n man die niet bezig lijkt te zijn met een carrière. Hij doet wat hij leuk vind. Hij surft, tekent, treedt af en toe op, beschildert een skateboard als hij er zin in heeft en brengt heel onregelmatig albums uit.
Vorig jaar bracht Kyle nog de cassette Made It Rain uit bij Gnomelife Records met songs die hij solo had opgenomen terwijl je het op de achtergrond onophoudelijk hoort regenen.
Made It Rain klinkt als een echte kampvuurplaat, waarop Kyle zich waagt ‘traditionals’ als River of Babylon en aan Strange Victory, Strange Defeat van de Silver Jews. Later Days is ook afkomstig van Made It Rain. Bijzonder, dat is het zeker.
Ik heb Little Wings een paar keer live mogen zien op de Nederlandse podia en dat is elke keer weer een gebeurtenis die je bijblijft.
Het is nooit voorspelbaar wat Kyle op het podium doet.
Eind november laat Kyle zijn surfboard en Big Sur achter zich en maakt hij de oversteek naar Europa.
Little Wings speelt in het kader van Le Guess Who op donderdag 29 november in Ekko. Mis hem niet.

MP3 Little Wings – Later Days